Om fråtsing og reisefeber

Fråtsinga har vore samansett av:

* Amerikansk brunsj (eigentleg på eit slikt tidspunkt at den burde kallast dunsj): Heimelaga, sterk tomatsuppe og Hash Brown (som er nyydelege raspa jordeple steikt i masse smør)
* Harde heimebakte cookies
* Ferdigkaupt potetgull og sjokolade
* Luksuriøs te og juice (altso slik sesongavhengig frå meieria)
* Eksperimentiell pizza (fyllt med restar og botn laga av potetstappe)

Reisefeberen derimot:
* Stress med tanke på at eg truleg ikkje rekk toget frå Køben til Odin Teatret, slik at eg gjeng glipp av Odin Uge si opning
* Stress av di eg må vaske residensen eg har lånt før eg dreg
*Stress av di eg vil sove lenge no som eg har sjansen (eg klarar tilogmed å gjere soving stressbetont)
*Stress av di eg lurar på om eg får alt nedi handbagasjen (av di eg ikkje rekk å vente på innsjekka bagasje korkje på ut- eller heimveg
*Nervøsitet for at eg er dårlegast på workshop, og alle på Odin lurar på kva eg dreiv med eitt år på Potlach
* Frykt for Jackabstinens
* Frykt for etterslep i pensum
* Heilt vanleg reisefeber

Eg skal på Odin Week frå og med tysdag. Gruar og gledar meg. www.odinteatret.dk

Om mi fyrste rotte

I går såg eg den fyrste rotta eg nokon gong har sett.
Dvs, eg har sett tamme rotter, og utstoppa rotter - føretrinnsvis slike rotter som kom med svartedauden (rattus rattus). I går såg eg derimot det verda sine byar, derunder og ikkje minst Bergen, florerar av: Ei feit, levande brunrotte (rattus norvegicus). Desse er oppkalla etter Noreg av di det er alt for mange av dei og dei er feite skadedyr, akkurat som oss norskingar av arten homo sapiens (norsk forbruk krev ca. 15 jordklotar dersom resten av verda legg seg på vårt nivå, og me stend ansvarlege for store mengdar av olja som brennast i verda).
Tidlegare i år vart eg sjokkert over folk som aldri hadde sett elg eller storfugl. Eg innser at dei truleg er sjokkerte over at eg ikkje har sett ei rotte før no.

Om ei noko paradoksal veke.

No er det lenge sidan eg har blogga, eg har brote løftet mitt om å blogge vekentleg.
I og med at eg ikkje har vorte bombardert av viagra på postordre, reknar eg med at eg ikkje har nokon leserar.
Det kan vere like greit. Eg er ikkje sikker på om eg skriv denne bloggen for at den skal verta lesen.
Ein eg kjenner skriv ein blogg om religionen X. Den dreier seg fyrst og fremst om å få fitte til staken. Han skriv særs litterært i ein slags galen manns høgstil, men til trass for (feil ordval - delvis grunna) dette vert ikkje bloggen hans noko særskilt meir enn vitalistisk, barnsleg pisspreik.
Dessutan er han frå Bømlo men skriv bokmål.
Nok om det.

Denne veka har vore sokalla studieveke, altso vinterferie for dårlege, late studentar som er leie av lesing og førelesning og treng ei ekstra pause, slike studentar som studerar av di dei vil bli noko av det og i mellomtida kan vere totalt uansvarlege og bryte samtlege av dødssyndene på ein kveld.
Altso ikkje slike studentar som meg. Eg skulle sjølvsagt studere masse, skrive oppgåve, lese minst to pensumbøkar og fine på tema til retorikkoppgåve.

Laurdag for nøyaktig ei veke sidan vakna eg med noko som minna om sinnsstemninga til ein nervepasient, i løpet av dagen vart eg so trøtt at eg mest sovna ståande og i løpet av kvelden fekk eg nokon gråtetokter, samt at eg banna so høgt etter eiskilde personar at andre einskilde personar minst to husvære bortanfor meg må ha høyrd det.
Dette lisle samanbrotet førte til at veka har vore prega av mykje soving, liten arbeidslyst og liten arbeidsdisiplin, og eg har fått gjort mykje mindre enn det eg håpa på.

Eg trengte nok ferie. Meir enn dei som hadde planlagd ferie.

Om regidebut

Det eg likar best med ordet "regidebut" er at dei to orda som dannar ordet rimar (alle mine opplyste leserar veit sjølvsagt korleis "debut" uttalast).
Eg likar ogso at eg kan nytte det ordet om det eg har jobba med førre veke.
No har eg vore regissør ogso.
Kven veit kvar dette endar?

(so lenge det korkje er nygårdsparken eller broadway kan det eigentleg gå kvar det vil)

Om å vere so sint at ein har lyst til å vere ung på slutten av syttitalet slik at ein kunne ha spela i pønkeband.

Eg er nemleg so sinna. Uffdå, tenkjer kan hende de som les dette. Det tykkjer eg ikkje de skal gjere. Eg trur nemleg sinne kan vere ei stor kreativ kraft, berre den kanaliserast rett. Eg føler at eg kunne ha måla eit ganske so godt bilete no, til dømes. Eller vore pønk-vokalist. Då måtte eg ha levd på slutten av syttitalet, dog. Pønken er daud, det låg i naturen hans.
Eg har ogso lyst til å skrive ein rasande kronikk i ei avis. Eg veit ikkje om kva, men eg finn nok noko å kanalisere sinnet mitt mot straks eg opnar eit eksemplar av dagspressa. Særskilt dersom det er ein av desse tabloidane.
Det er eigentleg fint å vere sint. Problemet er berre at eg ikkje er heilt sikker på kvifor eg er sinna, det er berre humøret mitt i dag. Ingen har gjort meg nokon direkte urett i dag. Jaja, satsar på at me får noko positiv destruksjon ut av dette sinnet.

Om eit av mine små irritasjonsmoment som eg nettopp fann ut har ein verdi: Dei får meg til å gløyme ordentlege bekymringar

I dag hadde eg min fyrste førelesning i miljøfilosofi. Det var ganske kult.
Førelesaren hadde veldig lett for å kome inn på digresjonar, og han vart litt sett ut kvar gong nokon kom for seint, so eg er litt redd for at me aldri kjem gjennom alt me skal, men han var kul; veldig engasjert, vittig og dessutan oppfordra han oss til ikkje å lese heile pensum, men berre det me ville lese.
Det som irriterte meg med førelesninga var at flesteparten av studentane kjem frå BAS. Bergen ArkitektSkule altso. Noko som sikkert er ein flott institusjon, og arkitektspirene eg traff i dag er sikkert nokon jæklar på å teikne hus og elles flotte menneske, men ein ting mangla dei totalt: Elementær kunnskap om filosofiske omgrep.
Noko som førte til at ein stor del av førelesninga vart repitisjon av exphil for min og dei andre arrogante akademikerane frå Høyden sin del.
Kunne dei ikkje gjett dei eit ark med ordforklaringar? Eller ei ekstraførelesning berre for dei? Det er ekstremt keisamt å få forklart kva cogito, ergo sum eigentleg tyder for tredje gong, eller få servert definisjonen av metafysikk for femte gong.
Det er liksom 200-nivå, assø.

Sjå so herleg arrogant eg er på veg til å verta!!

Om kva me har lært i København og Berlin

• Forsikre deg om at bussen har toalett i god tid før avgang, særskilt dersom du har smaka deg gjennom diverse tyske øltypar.
• Ikkje sovne på golvet i hovudbanegården i København. Ledda dine kjem til å stivne. Gjer noko anna i stadan, nyt til dømes eit medbrakt måltid med dessert.
• Hugs å ha euro i lommeboka når du kjem til eit euroland på nyttårseftan. Ingen bankar er opne.
  
• Ikkje kom attende til Motel One i Tyskland (dette gjeld eigentleg berre oss).
• Tyskerane er galne når det kjem til fyrverkeri, det kastast inn i folkemengda og skytast ut frå hendar. Pass på!
• Byt hotel fyrste nyårsdag, særskilt dersom du finn eit med bakfulle resepsjonistar som har vandra rett ut frå "Absolutely Fabolous" og gjev deg rabatt dersom du er to kjekke unge nordmenn som spanderar Fernet Branca.
• Ikkje et kinamat frå gatebodar i Berlin.
• Gå lang tur i Christiania.
• Gløym at du har fleire pengar, då får du deg hyggelege overraskingar.
• Kos deg.